Menu

19 Μαΐου 1919: Η απόβαση του Κεμάλ στη Σαμψούντα - Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Η Γενοκτονία των Ποντίων θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Η γενοκτονία ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο.
Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.
Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.
Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.
Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.
Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.
Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!
Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».
Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.
Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.
Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.
 
 
 
 
Πηγή: defencenet.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Τελετή μνήμης στην Αρμενία για την Ποντιακή Γενοκτονία

Στο μνημείο θυμάτων της Γενοκτονίας των Αρμενίων στο Τσουτσενακαρέρντ του Ερεβάν, κατέθεσαν σήμερα στέφανα στη μνήμη των Ελλήνων Ποντίων θυμάτων της Γενοκτονίας, ο αντιπρόεδρος της Αρμενικής Εθνοσυνέλευσης Έντουαρντ Σαρμαζάνοφ και ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Αρμενία Ιωάννης Τάγης.

Παρόντες ήταν κληρικοί και μέλη της ελληνικής κοινότητας της Αρμενίας.
Οι παρευρισκόμενοι τήρησαν ενός λεπτού σιγή στη μνήμη όλων των θυμάτων.
Ο αντιπρόεδρος της Βουλής της Αρμενίας στην ομιλία του υπενθύμισε ότι ήδη από την 24η Απριλίου 2011, το Σώμα είχε εκδώσει ψήφισμα με το οποίο καλούσε τη διεθνή κοινότητα να αναγνωρίσει και να καταδικάσει όχι μόνο τη γενοκτονία των Αρμενίων αλλά και των Ασσυρίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου.
«Οφείλουμε να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και να αποκαταστήσουμε την ιστορική δικαιοσύνη», απηύθηνε κάλεσμα ο Σαρμαζάνοφ ενώ τη γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων Ποντίων καταδίκασε και ο πρεσβευτής κ. Τάγης.

 

 

 

 

Πηγή: pontos-news.gr

 

Διαβάστε περισσότερα...

Ναγκόρνο Καραμπάχ: Μια "ξεχασμένη" διαμάχη

Του Thomas de Waal

Καθώς τα επεισόδια μαζικής βίας τράβηξαν την προσοχή μας στη Συρία, στο Ιράκ ή πιο πρόσφατα, στην Ουκρανία, είναι εύκολο να ξεχάσουμε έναν αργό αλλά σταθερό κατάλογο θυμάτων από μια διαμάχη που ορισμένες φορές λανθασμένα αναφέρεται ως «παγωμένη».
Αυτή την εβδομάδα είναι η 20η επέτειος της κατάπαυσης πυρός (μετά από ρωσική μεσολάβηση) στις 12 Μαΐου 1994 του πολέμου για το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Οι μάχες σταμάτησαν, οι Αρμένιοι εξασφάλισαν μια de fact νίκη και χαράχτηκε μια γραμμή συνόρων 160 μιλίων κατά μήκος αυτού που θεωρείται διεθνώς ως το έδαφος του Αζερμπαϊτζάν. Χωρίς ειρηνευτικές δυνάμεις, μια «αυτορυθμιζόμενη κατάπαυση του πυρός» τέθηκε σε ισχύ.
Έκτοτε, η Γραμμή Επαφής του Καραμπάχ, όπως ονομάζεται, έχει εξελιχθεί σε μια ζώνη-μάχης Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου με χαρακώματα ορισμένες φορές λιγότερο από 100 μέτρα μακριά. Και η κατάπαυση του πυρός έχει «σπάσει» με την πιο ζοφερή ομαλότητα.
Οι ένοπλες δυνάμεις του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας έχουν μέχρι και 70.000 στρατιώτες. Περίπου οι μισοί από αυτούς είναι τοποθετημένοι κατά μήκος της Γραμμής Επαφής, ενώ οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους είναι κατά μήκος των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν, το οποίο είναι οριακά μόνο λιγότερο επικίνδυνο.
Ποιος είναι ο συνολικός αριθμός των θυμάτων τα τελευταία 20 χρόνια; Ορισμένες φορές οι δύο πλευρές της σύγκρουσης έχουν συμφέρον να ανεβάζουν τα νούμερα, ορισμένες φορές να τα αποκρύπτουν. Αυτή την εβδομάδα, ένας δημοσιογραφικός οργανισμούς από το Αζερμπαϊτζάν που ονομάζεται Doktrina, εμφάνισε θλιβερά στοιχεία. Είναι υψηλότερος (ο αριθμός των νεκρών) από οτιδήποτε έχουμε δει, αλλά αξίζει να τα πάρουμε στα σοβαρά, καθώς έχουν καταρτιστεί από στρατιωτικές πηγές και από οικογένειες στρατιωτών στο Αζερμπαϊτζάν.
Ο Doktrina αναφέρει ότι στη διάρκεια της 20ετούς περιόδου, αρμένικα πυρά έχουν σκοτώσει 610 στρατιώτες του Αζερμπαϊτζάν και 15 πολίτες, και έχουν τραυματίσει 710 στρατιώτες και περισσότερους από 40 αμάχους. Αναφέρεται ακόμη ότι οι νάρκες είχαν σκοτώσει 120 στρατιώτες και 18 αμάχους και τραμάτισαν περισσότερους από 200 στρατιώτες και 40 πολίτες.
Δεν έχω δει συνολικούς αριθμούς θυμάτων από την πλευρά της Αρμενίας, αλλά σίγουρα θα είναι παρόμοιοι με αυτούς από το Αζερμπαϊτζάν. Σχεδόν κανένας Αρμένιος δεν ζει κοντά στην Γραμμή Επαφής, αλλά υπάρχουν αναφορές για Αρμένιους χωρικούς που πεθαίνουν κοντά στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν, συμπεριλαμβανομένου και ενός θανάτου τον περασμένο μήνα.
Εάν αυτοί οι θάνατοι καταγράφονται μόλις και μετα βίας, και είναι δύσκολο να επιβεβαιωθούν, οφείλεται εν πολλοίς στο ότι υπάρχουν μόνο έξι διεθνείς παρατηρητές από τον OSCE να καλύπτουν όλη τη συνοριακή γραμμή.
Στην ομιλία του στο Carnegie Endowment την περασμένη εβδομάδα, ο Αμερικανός διαπραγματευτής για το Καραμπάχ, James Warlick, υποστήριξε ότι ο OSCE πρέπει να έχει ισχυρότερη παρουσία στην περιοχή, ώστε να μειωθεί ο αριθμός των θυμάτων. Οι παρατηρητές, δήλωσε, αυτή τη στιγμή «δεν έχουν ούτε την εντολή ούτε τους πόρους να βάλουν ένα φρένο στις συχνές απώλειες, ή ακόμη να προσδιορίσουν την ευθύνη».
Το Αζερμπαϊτζάν έχει παραδοσιακά αντισταθεί σε μια ισχυρότερη εντολή παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός, στη βάση του ότι αυτό απλώς θα «ομαλοποιούσε» ένα καθεστώς που δεν αρέσει στη χώρα. Αν και το Μπακού δεν το θέτει ακριβώς έτσι, ως η ηττημένη πλευρά στη σύγκρουση, βλέπει την ικανότητά της να αποσταθεροποιεί την Γραμμή Επαφής ως ένα σπάνιο κομμάτι μόχλευσης επί των Αρμενίων.
Αλλά θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί μια συμφωνία. Κάποιοι επιπλέον παρατηρητές του OSCE θα μπορούσαν να έχουν μια εντολή που να εκτείνεται πέρα από τη Γραμμή Επαφής. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να εποπτεύουν την κατάπαυση του πυρός πιο άγρυπνα, όπως επιθυμούν οι Αρμένιοι, και θα μπορούσαν επίσης να δίνουν αναφορά για την κατάσταση στις κατεχόμενες περιοχές του Αζερμπαϊτζάν γύρω από το Καραμπάχ, που αποτελεί θέμα ανησυχίας για το Μπακού.
Όποια και εάν είναι τα πλεονεκτήματα των επιχειρημάτων κάθε πλευράς, οι απλοί στρατιώτες και πολίτες είναι αυτοί που πληρώνουν το τίμημα για την απουσία συμφωνίας σε αυτό το μέτωπο.

 

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://carnegie.ru/eurasiaoutlook/?fa=55602

 

Πηγή:

Πηγή: capital.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού στην ημερίδα για την Ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας με θέμα «Απαγορεύεται η βαρβαρότητα»

  • Κατηγορία VIDEOS

Διάλεξη του Νίκου Λυγερού στην ημερίδα για την Ποινικοποίηση της άρνησης της Γενοκτονίας με θέμα «Απαγορεύεται η βαρβαρότητα». Αίθουσα της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών (Ακαδημίας 20). Σάββατο 17 Μαΐου 2014

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS

Στον διαδικτυακό τόπο μας χρησιμοποιούμε Cookies με σκοπό τη βελτίωση της online εμπειρίας σας. Επιλέγοντας να συνεχίσετε την περιήγησή σας σε αυτόν, αποδέχεστε αυτομάτως τη χρήση των cookies. Περισσότερα...

Πολιτική Απορρήτου - Όροι Χρήσης - Περιορισμός Ευθύνης - Επικοινωνία Σχετικά με Προσωπικά Δεδομένα
Αποδέχομαι

Newsletter